Początki terapii Żywa Nadzieja wiążą się ze spotkaniem Ph. Neya z jedną z matek, skarżącą się po porodzie na silną niechęć do trzymania i karmienia piersią swego nowo narodzonego dziecka. Psychiatra badał przyczyny braku więzi pomiędzy matką i dzieckiem. Z przeprowadzonego wywiadu wynikało, że wszystkie czynniki zwyczajowo kojarzone z istnieniem słabej więzi, takie jak: ubóstwo, zaburzenia nastroju, choroby psychiczne i somatyczne, przemoc w domu – nie były przyczyną trudności. Wydawało się, że otoczona opieką rodziny i kochającego męża matka, która urodziła zdrowe i oczekiwane dziecko, nie powinna mieć problemów z karmieniem oraz przytuleniem swego nowo narodzonego dziecka. Bardziej wnikliwe spojrzenie umożliwiło odkrycie, iż badana przez lekarza matka była wcześniej w ciąży, jednak poprzednie dziecko zostało poddane aborcji. Odkrycie. Odkryto, że dzieci wychowywane w rodzinach, w których występowały aborcje, oraz dorastające w krajach, w których miały miejsce liczne aborcje, posiadały objawy podobne do tych, które były udziałem osób ocalonych z obozów zagłady oraz z katastrof. Dr Ney nazwał ten zespół objawów syndromem osoby ocalonej od aborcji (Post Abortion Suvirvor Syndrome – PASS).
Leczenie. Osoby, które dokonały aborcji lub doświadczyły różnych form przemocy, spotkały się z charakterystycznym dla traumy odczłowieczeniem. Na podstawie wyników badań, własnych obserwacji klinicznych i praktyki terapeuty grupowego Ney stworzył program o nazwie Żywa Nadzieja (Hope Alive). Program został wprowadzony w 1987 r. w Kanadzie. W 1992 roku odbyły się pierwsze szkolenia poza granicami Kanady: w Wielkiej Brytanii – na zaproszenie Brytyjskiego Towarzystwa Ochrony Dziecka Poczętego oraz we Francji – na zaproszenie szpitala położniczego Saint Felicite w Paryżu, w celu zaprezentowania wyników badań naukowych oraz programu terapii grupowej. Dla terapeutów i doradców, zajmujących się leczeniem skutków traum u ofiar, świadków i sprawców przemocy, program Żywa Nadzieja okazuje się niezwykle pomocny i skuteczny. Kompleksowo podejmuje problematykę traumy i jej skutków w osobowości pacjentów. Mimo ograniczonej w czasie struktury nie należy on do programów tzw. szybkich napraw, skupiających się na pojedynczych aspektach leczenia.
Jeżeli zastanawiasz się czy terapia Żywa Nadzieja jest dla Ciebie możesz zastanowić się co chciałbyś zmienić w życiu? Być może chciałbyś zostawić za sobą rolę sprawcy, ofiary lub obserwatora przemocy. Być może chciałbyś przerwać błędne koło zaniedbania, przemocy, śmierci w swoim życiu albo pomóc dzieciom by nie odtworzyły tych samych bolesnych wydarzeń, których Ty doświadczyłeś.
Żywa Nadzieja to program terapii dla osób, które doświadczyły bolesnych, traumatycznych wydarzeń m. in.. przemocy (fizycznej, psychicznej, seksualnej), zaniedbania (fizycznego, emocjonalnego, intelektualnego) lub utraty dziecka (poronienie, ciąża jajowodowa, śmierć przed porodem, martwe urodzenie, aborcja, zapłodnienie in vitro).
Badania nad przemocą, zaniedbaniem i utratami dziecka doprowadziły do wypracowania metody leczenia ofiar, a także sprawców oraz obserwatorów długotrwałych i traumatycznych wydarzeń mających miejsce w najbliższym środowisku. Dzięki tej metodzie sprawcy tragicznych wydarzeń mogą odkryć przyczyny stosowanej przez nich przemocy we wcześniejszych wydarzeniach, w których sami byli ofiarami lub obserwatorami. Ofiary mogą odnaleźć sposób radzenia sobie ze sprawcami lub niezaangażowanymi obserwatorami tragedii, a także porzucić destrukcyjne mechanizmy obronne, które utrwalały proces wiktymizacji. Mogą również rozpoznać wewnętrzne skłonności popychające je do zachowań, w których same ofiary stają się sprawcami i obserwatorami raniących wydarzeń. Osoby, które doświadczyły śmierci dziecka: przed lub po porodzie, w wyniku ciąży jajowodowej, poronienia, zapłodnienia pozaustrojowego albo aborcji wspierane są w czasie przeżywania procesu żałoby po zmarłym dziecku. Proces ten rozpoczyna się wraz z uświadomieniem sobie wcześniejszych osobistych strat (takich jak brak dobrego dzieciństwa, rodziny) będących wynikiem przemocy lub zaniedbania.
Terapia Żywa Nadzieja pozwala na wspólne przejście przez najbardziej tragiczne wydarzenia życiowe aż do odnalezienia nowego znaczenia i sensu bolesnych doświadczeń, które są źródłem żywej nadziei w aktualnym życiu.